Ryżowe pralinki

Ostatnio lubię słuchać jednej piosenki. Ale tak non stop. Co się skończy, to zaczynam od początku. A raczej inaczej, nie zdąży się skończyć, a ja już w obawie przed ciszą i przerwą, przełączam na sam początek. I piosenka ta jest znana, mocno dojrzała, i w zasadzie w wersji oryginalnej, nieco już zapomniana.
I tak sobie podśpiewuję.
Więcej mi nic nie trzeba… Nie trzeba…. Nie trzeba…
No tak, wszystko jasne. Chyba wszyscy, albo prawie wszyscy, już słyszeli, jednym się podoba, innym nie. Mi do ucha wpadło za 2, 3, 6 razem. Ale jak wpadło, tak wyjść nie chce.
Zapalasz się, słyszę twój szept….
I tak nucę. I jak nucę, to myślę, że takie odgrzewane kotlety nie są wcale takie złe. Ale nie będzie przecież o kotletach. Bo ta piosenka, bo taki powrót do przeszłości, „odgrzewany kotlet”, wywołał we mnie swoistą kulinarną melancholię. Słuchałam więc tego i przygotowałam owsiane pralinki. Coś co robiła moja babcia, kiedy dzieci domagały się słodkości, a w kuchennej szafce hulał wiatr. Robi się je dosłownie w chwilę. Smakują oczywiście wyjątkowo. Choć nie oszukujmy się, nie są najbardziej wykwintne słodkości na ziemi. Płatki ryżowe, mleko, kakao i cukier. No i trochę masła, dwie ręce, chwila w lodówce i gotowe. Dzieci zachwycone.Nie tylko zresztą dzieci. Taka ekspresowa słodkość potrafi uratować życie. Przetestowane…
Wszystko czego dziś chcę……

W garnuszku podgrzewam mleko z cukrem, wanilią, kakao i masłem. Gdy składniki się połączą dodaję płatki ryżowe i gotuję całość 2 minuty. Następnie odstawiam masę do wystudzenia.
Z zimnej masy formuję kulki, można dodatkowo obtoczyć jej w kakao. Przechowuję je w lodówce.