Zimowe kakao

Moje świąteczne kakao. Drugiego Dnia Świąt, między kawałkiem sernika, a obiadem, w tak zwanej przerwie,szykuję sobie kakao. Duży kubek tego pysznego napoju towarzyszy mi podczas przerwy. Czasu wolnego. Mamy trzy kwadranse czasu, który każdy spędza jak chce. Nikt nikogo do niczego nie zmusza. Kto chce ten spaceruje, kto chce drzemie, kto chce czyta, kto inny ogląda beznadziejne komedie. Ja akurat podczas mojej przerwy kolorowałam. Sama nie wiem  dlaczego tyle przyjemności sprawiają mi te zabawy z kredkami? W dzieciństwie nie znosiłam plastyki. Po prostu kompletnie brakowało mi talentu. Aż dziw mnie bierze kiedy wspominam przeszłe lata i 4 wygrane konkursy plastyczne ” kredą po asfalcie”. Ja naprawdę nie potrafię narysować prosto koła i kwadratu. Moje kwiaty wyglądały jak przerażające twory natury, a osoby przypominały roboty. Mimo to dziwnym trafem ktoś w komisji miejskich konkursów lansował mój wyjątkowo abstrakcyjny styl i co roku zdobywałam główną nagrodę.
W kwestii prezentów to w tym roku nie mogłam narzekać na Świętego Mikołaja. Upominki od rodziny sprawiły mi wiele radości, tak jak i całe Święta. Było smacznie, rodzinnie i cieplutko-choć tylko na sercu, bo za oknem lał deszcz i wiał paskudny wiatr.

Podgrzewam mleko z wanilią i cynamonem,w  połowie gotowania dodaję białą czekoladą. Na dno dwóch szklanek wsypuję kakao, zalewam odrobiną mleka i dokładnie mieszam. Dopełniam resztą mleka. I piję póki gorące.